De motie-new-wave punk van de late jaren '70-Franse vroege jaren '80 is iets dat zeer weinig bekend is aan deze kant van de Atlantische Oceaan: tussen de clusters die kunnen worden familie zou citeren Taxi-Girl, Bijou ( die van "à la radio rock), Telex (Belgische trio zwaar beïnvloed door Kraftwerk), of misschien Suicide Romeo (stijl vergelijkbaar met Talking Heads ).

Deze periode wordt getoond als een antwoord op de muzikale ontwikkelingen die de scènes met Amerikaanse en Britse klassieker ontmoetingen met muzikanten en kunstenaars in Parijs en Europese clubs, en niet lang geleden een hoofdrolspeler in een soort 'renaissance' van de hand van tal van compilaties en suggestieve boeken.

De geschiedenis vertelt ons dat er een heleboel spannende en veelbelovende bands zoals het fotograferen in het milieu, maar, zoals zo vaak gebeurt, de aandacht en de gewekte verwachtingen in het algemeen en op zoek naar iets nieuws om vol te houden, veel hoger waren hun eigen vermogen om druk te weerstaan.

” ( Celluloïd, 1980 ), seguido de un LP ( Les visiteurs du soir , 1981 ) del que se dice que fue toda una joya… un clásico de lo que luego se conocería como 'Synthpop' . Nou, Modernes zou Mathematiques een duo-werking tussen 1980 en 1982 - zou perfect passen in die beweging, in het bijzonder rekening houdend met het incident dat de betrokken maxi het vertrek van de single-en post-"ruwe schijf (celluloid, 1980) gevolgd door een LP (Les visiteurs du soir, 1981) werd gezegd om bekend te worden een juweel ... een klassieker van wat later als 'synthpop'.

(modelo y abanderada del punk, a cargo de la voz) y Claude Arto (sintetizadores, composición, producción, etc.). Mathematiques Modernes bestond uit E. Braun-Belmore (model en voorvechter van punk, door de stem) en Claude Arto (synthesizers, samenstelling, productie, enz.).
Als ik me goed herinner, het spoor ster van deze post was de eerste Franse single geworden van de 'Single van de Week' New Musical Express .

"... Keiharde ruige riff-oh-oh ..."