De punk-new-wave Frans in de late jaren '70, begin jaren '80 is iets dat zeer weinig bekend is aan deze kant van de Atlantische Oceaan tussen groepen die wellicht bekend voor Taxi Cite-Girl, Bijou ( de "rock à la radio"), Telex (Belgische trio sterk beïnvloed door Kraftwerk), of misschien Suicide Romeo (stijl vergelijkbaar met Talking Heads).

Deze periode werd getoond als een antwoord op de muzikale evolutie die de presentatie van de schermen Amerikaanse en Britse, met de klassieke ontmoetingen van musici en kunstenaars in Parijs en de Europese clubs, en niet lang geleden een hoofdrolspeler in een soort 'renaissance' van hand tal van compilaties en suggestieve boeken.

De geschiedenis vertelt ons dat er een heleboel spannende en veelbelovende bands zoals opname in het milieu, maar zoals vaak gebeurt, aandacht en gewekte verwachtingen in het openbaar op zoek naar iets nieuws om vast te houden, zijn veel hoger hun eigen vermogen om de druk te weerstaan.

” ( Celluloïd, 1980 ), seguido de un LP ( Les visiteurs du soir , 1981 ) del que se dice que fue toda una joya… un clásico de lo que luego se conocería como 'Synthpop' . Nou, zou Mathematiques Modernes een duo-kracht tussen 1980 en 1982 - zou perfect passen in deze beweging, vooral rekening houdend met het incident dat het vertrek van zijn enkel-en maxi-back "-schijf ruwe betrokken" (Celluloid, 1980) gevolgd door een LP (Les Visiteurs du soir, 1981) die stelde dat was een echt juweeltje ... een klassieker van wat bekend werd als 'synthpop'.

(modelo y abanderada del punk, a cargo de la voz) y Claude Arto (sintetizadores, composición, producción, etc.). Mathematiques Modernes bestond uit E. Braun-Belmore (model en kampioen van de punk, door de stem) en Claude Arto (synths, songwriting, productie, enz.) ..
Als ik me goed herinner, de kwestie protagonist van dit item was de eerste Franse enkel om de 'Single van de week' in de New Musical Express.

"... Rough riff-oh-oh hard ..."